Innerlijke fan versus innerlijke criticusZoals vele Nederlanders zit ik wekelijks voor TV en kijk Dance Dance Dance. Voor wie het niet kent, dit is een programma waarbij bekende Nederlanders samen met een familielid een dans duo vormen en in enkele maanden tijd worden opgeleid tot all round dansers van een verbazingwekkend niveau. In een TV show met wedstrijd element zetten de koppels vervolgens top acts neer in verschillende stijlen en strijden daarmee tegen elkaar. Ik kijk er graag naar, niet alleen omdat ik houd van dansen maar ook omdat de kijker wordt meegenomen naar de repetities en zich een beeld kan vormen van hoe de deelnemers deze uitdaging meester worden. We zien de strijd die de deelnemers met zichzelf voeren en we zien hoe verschillend de danswerkrelaties zich ontwikkelen tussen danspartners die elkaar tot dan toe alleen als echtgenoten, collega’s, vrienden, vader-dochter enzovoort kenden.

Sommige deelnemers groeien vanuit een gigantisch doorzettingsvermogen, sommigen groeien doordat dansen hun gemiste roeping blijkt, sommigen groeien vanuit plezier, vanuit liefde voor elkaar, sommigen zetten teleurstelling en frustratie om in een spetterende performance, sommigen laten hun innerlijke criticus het nakijken maar één deelnemer… die groeit niet.

 

Stop!

Regilio groeit niet. En naarmate de weken vorderen en de jury hem vertelt dat het niet goed genoeg is, zakt de man verder weg. Hij traint minstens zo hard als de anderen, heeft de looks en de moves en lijkt mij – hoewel hij geen danservaring heeft – best een begenadigd danstalent. Waarom groeit hij dan niet? Zijn danspartner, een presentatrice met een professioneel dansverleden, heeft vanaf dag 1 niet onder stoelen of banken gestoken dat hij haar teleurstelt. Hij telt niet goed genoeg, hij heeft geen focus, hij heeft zijn hoofd er niet bij, het is ongelooflijk hoe vaak hij de passen moet herhalen voordat hij ze onthoudt,… . En de choreografen en de verschillende dansdocenten vallen haar daar vaak in bij. Het is niet goed genoeg, het moet beter, sneller, hoger,… . Hoe harder hij werkt, hoe slechter het gaat. Je ziet zijn energie weglekken, je ziet dat zijn zelfvertrouwen zijn ziel verlaat. Vanop de bank roep ik tegen zijn coaches: ‘Stop, doe dit niet, zorg dat hij geniet, lift hem, put uit zijn talent, draag hem, geloof me hij wil groeien! Iedereen wil groeien… .’ De eerste paar shows vergaf Regilio het zichzelf nog en hoopte op betere tijden. Zijn enthousiasme leed er niet onder. Vandaag echter was op zijn gezicht af te lezen dat zijn innerlijke criticus, die wekenlang was gevoed, hem klein had gekregen. Hij kreeg een 5.

Nochtans. Er is een man in de show die de odds meer tegen heeft dan Regilio. Het is de al wat oudere  Jeroen, echtgenoot van ex ballroom kampioene Euvgenia ParaKhina. Euvgenia is streng voor hem. Ook zij maken veel ruzie tijdens de repetitie. Hij is niet afgetraind zoals Regilio en hij heeft geen Surinaams ritmegevoel. Ook hij voelt de druk, ook druk die hij zichzelf oplegt want hij zegt – ietwat onrealistisch – de show te willen winnen.  En toch… hij groeit wel.

 

Innerlijke fan

Ja, iets in het leven heeft ervoor gezorgd dat Jeroen gelooft in zijn eigen mogelijkheden om te ontwikkelen. Ook against all odds, in voorspoed en tegenspoed. Er is iemand in zijn leven geweest die dat steeds heeft bevestigd. Iemand zei: ik zie wat je goed kunt, ik zie dat je daaraan plezier beleeft,  ik zie dat je daarin groeit, hou vast aan dat talent, hou vast aan dat gevoel. En dit is Jeroen’s innerlijk stemmetje geworden. Ik noem dit de innerlijke fan, het tegenovergestelde van de innerlijke criticus. Die fan spreekt zo luid en duidelijk in Jeroen dat hij met 55 en nul danservaring naast zijn echtgenote, een veelvoudig bekroonde ballroom danseres, op een podium durft te staan en de show steelt. Regilio heeft een ander soort verleden. Hij kan geen ‘feedback van de jury nemen en er iets mee doen’. Hij zou nu alleen kunnen leren van succeservaringen. Totdat zijn innerlijke fan sterk genoeg is.

En daarenboven heeft Jeroen nog een grote troef. En dat is de wijsheid van zijn vrouw die na hun hartverwarmende dans op ‘Thinking out loud’ zegt: ‘Ik had nog steeds dat plaatje in mijn hoofd van hoe het moest zijn, in plaats van te genieten van het moment. Ik heb de kans om te dansen met mijn grote liefde en was alleen maar bezig met hoe ik het anders wil hebben, beter, perfecter. Terwijl… alles wat ik nodig heb, heeft hij mij net gegeven in deze dans’.

Hoewel we worden doodgegooid met positief opvoeden, onderwijs vanuit talenten van kinderen, hoewel we het allemaal zelf hebben meegemaakt en weten dat het niet werkt: kritiek blijft overal om ons heen. We doen het elkaar steeds weer aan. We voeden elkaars innerlijke criticus in plaats van de innerlijke fan.

 

DuinenRight here

En waarom wilde ik nou hierover schrijven? Voor wie mijn blogs heeft gevolgd: Navenja’s peesblessure geneest niet. Wij zullen mogelijk nooit meer samen dansen. Alle revalidatietraining en goede zorgen ten spijt. Vele vrienden en kennissen vragen hoe ik eronder ben, dat ik Navenja misschien nooit meer zal rijden. Dat ik uiteindelijk nooit naar het strand zal gaan met haar. En of ik het niet extra zuur vind, na die lange weg die ik met haar heb afgelegd om de deur naar binnen te vinden bij haar, om haar vertrouwen te krijgen. Natuurlijk vind ik het jammer, ook voor haar, dat we er misschien nooit meer samen op uit trekken naar de duinen of naar het bos. Maar tegelijkertijd voel ik me nog steeds helemaal rustig en tevreden zodra ik haar zie. Ik parkeer mijn auto bij ons landje en hoor haar lage hinnik-begroeting. Ik zeg ‘hallo meisje, ik ben er hoor’ en ik voel me helemaal goed. Als ik bij haar ben, ben ik een fan van mezelf. Want alles wat ik nodig heb, heeft zij me al gegeven. Het hoeft niet beter. We found love right where we are. (Thinking out loud  – Ed Sheeran)

 

Ontrafel je eigen innerlijke gesprek en word meer fan van jezelf. Laat je eens coachen met de paarden. Een kennismakingssessie is altijd gratis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *